Wstęp
Radość z posiadania oswojonej szynszyli wart jest całego wkładanego czasu na zdobycie zaufania nowego pupila. Szynszyły naturalnie boją się, są skoczne. W naturze są ofiarami – instynkt kazuje unikać chwytania i trzymania. Szynszyla celowo rzuca futrem, by uciec od drapieżnika, i na początku Ty też możesz mieć walkę. Z konsekwencją i cierpliwością odkryjesz, że oswojona szynszyla to wspaniały pupilek.
Instrukcje
Siedź cicho przy klatce, aż pupilek poczuje się komfortowo, by podejść do Ciebie z wnętrza.
Otwórz drzwi, powoli połóż dłoń na dnie klatki, w górę dłonią, i pozwól szynszyli zapoznać się z Tobą w swoim przestrzeni. Niech chodzi po Twojej dłoni i wącha skórę.
Chwyć szynszyłę za podstawę ogona i futro – mocno. Może się débnąć. Jeśli chwyt nie będzie dosyć mocny, zostaniesz z garstką futra, a szynszyla ucieknie.
Drugą rękę wsuń pod nogi i ciało. Szynszyły panicznie boją się, gdy nogi baumlą – zabezpiecz je w dłoni.
Przycisnij szynszyłę do ciała, by poczuła się bezpiecznie. Trzymaj tak kilka razy dziennie. Przestanie się débnąć, gdy zaufa, że jej nie zranisz. Z czasem luźniejszy chwyt i swobodna opieka, gładzenie, karmienie.