Jakie są Onomatopoeia na wyspie Blue Dofins?

Podczas gdy książka „Wyspa niebieskich delfinów” nie zawiera wielu tradycyjnych Onomatopoeia, istnieją pewne przypadki, w których dźwięk jest opisany w sposób, który wywołuje jego efekt słuchowy. Oto kilka przykładów:

* dźwięk morza:

* „Fale rozbiły się i ryknęły, ich białe grzebienia rzucały się na skały” - ten opis używa słów „rozbitych” i „rycząc”, aby naśladować dźwięk fali.

* „Morze westchnęło i wyszeptało o brzeg” - ten opis wykorzystuje „westchnął” i „szepnął”, aby uchwycić spokojniejszy, łagodny dźwięk oceanu.

* Animal Sounds:

* „Wydry grały i pisnęły w wodzie” - słowo „pisknięte” naśladuje dźwięk gry wydry.

* „Wilki wyły w nocy” - słowo „okle” wywołuje dźwięk wyra wilków.

* ludzkie dźwięki:

* „Karana krzyknęła w strachu” - choć nie jest bezpośrednią Onomatopoeią, „Cryd Out” sugeruje dźwięk krzyku.

* „Wieśniacy intonowały swoje piosenki” - słowo „śpiete” implikuje rytmiczny, powtarzalny dźwięk.

Warto zauważyć, że autor, Scott O'Dell, podkreśla wizualne aspekty historii. Opis wyspy, zwierząt i przetrwania Karany są żywo pomalowane. Podczas gdy dźwięk jest obecny, często służy do poprawy atmosfery lub nastroju, a nie głównym celem.