Taipany, jak wszystkie węże, poruszają się metodą serpentynową.
* Fałdowanie boczne (Lateral Undulation): Najczęstsza metoda. Mięśnie tworzą naprzemienne fale skurczu i rozluźnienia, odpychając się od gruntu, by pchnąć się do przodu.
* Ruch harmonijkowy (Concertina Movement): W ciasnych przestrzeniach (nory). Ciało układa się w krzywe S, odpychając się od ścian.
* Ruch prostoliniowy (Rectilinear Movement): Niektóre węże poruszają się liniowo po gładkich powierzchniach, używając łuszczyc i żeberek do przyczepności.
* Sidewinding (ruch bokowy): Nie typowe dla taipanów, ale stosowane przez węże pustynne na luźnym piasku.
Adaptacje taipanów do ruchu
Silne mięśnie: Pozwalają na wydajny i szybki ruch.
Łuskowata skóra: Daje tarcie i przyczepność.
Elastyczne szkielet: Umożliwia ruchy falowe.
Taipany słyną z prędkości – potrafią poruszać się zaskakująco szybko przy polowaniu lub ucieczce.