Styl życia wodnego
Lawrence E. Licht wykazał, że palcate palce u niektórych żab są nierozerwalnie związane z ich trybem życia. Badanie, opublikowane w 1986 r. w „American Midland Naturalist”, porównano techniki ucieczki dwóch blisko spokrewnionych gatunków żyjących sympatrycznie; główną różnicą było posiadanie palczenia u jednego gatunku i jego brak u drugiego. Licht stwierdził, że gatunek z palcieniem prawie zawsze uciekał do wody, podczas gdy bezpalcaty uciekał lądem. Podobnie jak płetwy nurków, palcate stopy zwiększają pęd i szybkość pływania. Gdy palce są wyprostowane a palcenie napięte, żaba ma znacznie większą powierzchnię do odpychania od wody. Przy nogach cofanych palcenie się zagina, zmniejszając opór. Dzięki palcieniu żaby płyną wystarczająco szybko, by uciec przed drapieżnikami i złapać szybkie ofiary jak ryby i rakowiec.
Narzędzia identyfikacji
Cecha palczenia pomaga identyfikować niektóre gatunki żab. W południowo-wschodnich USA byki (Lithobates catesbeianus) i żaby świńskie (Lithobates grylio) żyją sympatrycznie i wyglądają podobnie. Palcenie byka jest mniej rozbudowane niż u żaby świńskiej i nie dociera do końca najdłuższego palca, jak to ma miejsce u żaby świńskiej.
Pływanie bez palcenia
Choć wszystkie żaby potrafią pływać, nie wszystkie są do tego specjalnie przystosowane. Żaby drzewne często nie mają palczenia, rzadko wchodzą do wody – poza rozmnażaniem i zrywaniem jaj. Żaby muszą używać kończyn nie tylko do pływania: żaby drzewne chwytają się koników; ropuchy manipulują dużą ofiarą, a samce większości gatunków chwtają samice podczas amplexusu. Dlatego palcenie nie zawsze jest korzystne; wiele żab ma palcenie tylko na jednej parze stóp, co daje elastyczność. Zazwyczaj palcate są tyłe stopy, a przednie nie, ale są wyjątki: żaba drzewna Hallowella (Hyla hallowellii) ma silnie palcate przednie stopy, a tyłe pozbawione palczenia.
Zastosowania alternatywne
Nie wszystkie żaby z palcieniami są wodne. Żaba latająca Wallace’a (Rhacophorus nigropalmatus) z Malezji i Borneu ma palcenie na wszystkich czterech stopach i służy im do lądowania z drzewa na drzewo. Zaobserwowano lądowania na odległość ponad 15 m. Przy lądowaniu żaby używają palcienionych stóp, by zmniejszyć kąt zbliżenia i zwolnić, czyniąc lądowanie delikatnym. Naukowcy z Instytutu Biomimicry 3.8 hipotezują, że palcenie wodnych żab działa też jak spadochrony przy skokach, hamując spadek.