Ropucha drzewiasta (Hyla versicolor) – duża, drzewna ropucha rodzimna w większości Ameryki Płn. Zazwyczaj szara z ciemniejszymi pasami; niektóre: zielonkawe z żółtymi podudziami. Charakterystyczny, szybki wyw i łagodny temperament – lubiana jako pupil.
Siedlisko naturalne
Wschodnie USA, Południowo-Wschodnia Kanada. Ekstremalnie adaptacyjna – bywa w dziwnych miejscach: stawki podwórkowe przydomowe. Zazwyczaj blisko mokradłów, strumieni, rzek, jezior – dostęp do ściółki liściowej, kamieni, nor małych ssaków. Drzewna – spędza czas w drzewach, zimą chowa się w nich. Woda konieczna min. częścią roku (parzenie, jaja). Obficie zanurzona roślinność – schronienie.
Siedlisko ropuchy Copesa (Hyla chrysoscelis)
Bliźniacza Hyla versicolor. Rozróżnienie głównie wywem (nieznacznie inny). Wygląd niemal identyczny, ten sam zasięg. Copes: częściej lasy; versicolor: szersze spektrum siedlisk.
Siedlisko europejskich ropuch drzewnych (Hyla spp.)
4 gatunki rodzaju Hyla w Europie: pospolita i śródziemnomorska ropucha drzewiasta. Inne siedlisko: skrawy lasów, krzakowiska, łąki, rudowiska. Śródziemnomorska częstsza – ogrody, stawki, podwórka.
Adaptacyjność
Amerykańska ropucha drzewiasta: toleruje kwaśniejszą wodę i szeroki zakres temperatur – większy wybór siedlisk niż inne gady/płazy.
Siedlisko domowe (terrarium)
Wymaga terrarium pionowego (wspinanie). Temperatura pokojowa, nie poniżej 20°C. Mała żarówka nad jednym końcem – dodatkowe ciepło. Podłoże trzymające wilgoć: kokosowe włókno, mch turzycowy, żywe mchy, ręcznik papierowy. Żwir akwariowy NIE – ryzyk połykania/zakrzepienia. Gałązki, wysokie elementy do wspinania. Rośliny żywe/sztuczne – schronienie, poczucie bezpieczeństwa. Miska z wodą do macerowania – naśladowanie naturalnego środowiska.