Kontrola drapieżników
Wprowadzone gatunki (koty, kune, szczury) to największe zagrożenie. Używa się pułapek, trucizn, stref wykluczenia. Ogrodzenia antydrapieżne ichronne enklawy chronią populacje.
Programy hodowli w niewoli
Hodowla w bezpiecznych obiektach bez drapieżników zwiększa liczebność. Jaja zbierane z natury lub od ptaków w niewoli, inkubowane w kontrolowanych warunkach. Gdy pisklęta są dojrzałe – wypuszczane do odpowiednich siedlisk.
Zarządzanie siedliskiem i edukacja
Odszywanie lasów rodzimych, sadzenie gatunków autochtonicznych, walka z inwazyjnymi roślinami. Edukacja angażuje społeczeństwo w pułapkowanie, renowację siedlisk, odpowiedzialną rekreację. Ustawa o naturze (1953) daje ochronę prawną i finansowanie.