Chomiki to znana opcja dla miłośników zwierząt, ale ich mniej znani kuzyni karlikowi oferują egzotyczną wersję popularnego pupila. Istnieją cztery znane typy chomików karlikowych. Te ekstra małe rasy pochodzą z Mongolii, Północnych Chin, Mandżurii i Syberii.
Chomik rosyjski Campbella
Najczęstszy karlik w sklepach zoologicznych. Nazywany też dżungaryjskim – od regionu w Mongolii, gdzie powszechnie występuje. W naturze żyją w podziemnych norach z komorami i wieloma wejściami/wyjściami. Nocne, w nocy pokonują do 1,6 km. Przed hodowlą selekcyjną mieli sierść aguti. Teraz dostępne kolory: opalowy, biały.
Chomik rosyjski zimowy biały
Wprowadzony jako zwierzak pod koniec lat 70. Słyną z zmiany koloru sierści, co pomaga im przetrwać w naturze. Zimą sierść zmienia się z szarej na białą. Często mylony z Campbella. Zimowe białe rzadko w sklepach – dostępne u niezależnych hodowców.
Chomik roborowski
Rodzimy na wydmach piasku w Północnych Chinach, Mongolii i częściach Mandżurii. Najmniejszy z karlików – średnio 5 cm. Inne karliki mają pas grzbietowy – ten go nie ma, ma dłuższe nogi. Sierść zazwyczaj piaskowo-szara, brzuch jasnobiały. Ocza duże, czarne, otoczone kremowym futrzem – wrażenie brwi.
Chomik chiński
Znany jako "mouster". Najtrudniejszy do hodowli. Znany z temperamentu i chęci walki z innymi chomikami w zasięgu – w niewoli trzeba separować. Często porównywany do szczurów: krótkie grube nogi, długi ogon, krótki nos.