Nutria (Myocastor coypus), rodem z Ameryki Południowej, stała się gatunkiem inwazyjnym w wielu regionach. Jej rozprzestrzenianie napędzają kilka czynników:
- Wprowadzenie przez ludzi: Nutrie sprowadzono poza ich naturalny zasięg na farmy futrzane. Ucieczki i celowe uwolnienia założyły populacje dzikie na całym świecie.
- Brak naturalnych wrogów: W nowych siedliskach nutrie rzadko mają drapieżników, co pozwala im na niekontrolowany wzrost liczebności.
- Adaptacyjność: Przetrwają w bagienkach, na łąkach zalewowych, w rzekach, jeziorach, a nawet w rejonach miejskich, kopając nory i budując gniazda w zróżnicowanych środowiskach.
- Wysoka wskaźnik rozrodczości: Nutrie rodzą kilka miotów rocznie, po do 13 młodych w miocie.
- Mechanizmy dyspersji: Są silnymi pływakami, pokonują duże odległości drogami wodnymi i mogą przemieszczać się lądem podczas powodzi lub w poszukiwaniu nowych siedlisk.
- Rozprzestrzenianie przez ludzi: Handel zwierzętami domowymi, uwolnianie zwierząt z hodowli i nieprawidłowe utylizowanie odpadów mogą wprowadzać nutrie do nowych obszarów.
Zarządzanie nutriami wymaga współpracy rządów, organizacji ekologicznych i społeczności lokalnych poprzez kontrolę hodowli futrzanej, edukację publiczną i aktywne zarządzanie populacją.