Budowa ciała
- Chude, wydłużone ciało: ułatwia poruszanie się gęstą roślinnością i w norach mrówek.
- Długie, potężne pazury: ostre, mocne – do rozerwania kopuł truteń i nor mrówek.
- Krótkie nogi: mimo wielkości, mrówojady mają stosunkowo krótkie nogi, co utrudnia im szybkie bieganie.
- Długi, chwytny ogon: balans przy wspinaniu, zawijanie w gałązki.
- Bezłosowe lub rzadko owłosione ciało: ułatwia przemieszczanie się w ciasnych przestrzeniach, zapobiega przyleganiu owadów do sierści.
Cechy głowy
- Długie, rurowate ryj: pozwala sięgnąć głęboko do nor i wydobyć ofiary.
- Minimalistyczne, bezząbne pyszczek: nie mają zębów, ale lepką język do 60 cm do łapania owadów.
- Małe, niepozornne oczy: słaby wzrok, ale wyostrzony węch.
- Ostre, mocne pazury na przednich łapach: do rozrywania nor i obrony.
Inne cechy
- Zróżnicowany rozmiar: od karczochowego mrówojada (ok. 12 cm) po wielkiego mrówojada (do 2 m długości).
- Życie samotne: zazwyczaj samotniki, poza matką z młodymi.
- Doskonali wspinacze: niektóre gatunki, np. dwupalczowy mrówojad, spędzają dużo czasu na drzewach.
Te unikalne cechy fizyczne to adaptacje pozwalające mrówojadom rozkwitać jako owadożercy.