Charakterystyka skinków
Skinki to bardzo zróżnicowana grupa jaszczurek o różnorodnych strategiach rozmnażania. 45% gatunków jest żyworodnych lub jajowo-żyworodnych (rodzą żywe młode), a 55% jajorodnych (składają jaja). Miejsca rozmnażania muszą sprzyjać udanemu parowaniu oraz dawać samicom bezpieczne miejsce do składania jaj lub rodzenia potomstwa.
Budowa ciała i zachowanie
Skinki są najbardziej wężopodobnymi jaszczurkami – mają stożkowate głowy, gładkie jajowate łuski i krótkie, rudamentalne lub żadne kończyny. W przeciwieństwie do węży posiadają autotomiczne ogony (odpadają i odrastają). Lubią zakrywać się podłożem i chować się – wiele gatunków kopie nory lub „pływa” w piasku, żyje pod gniącymi kłaczkami i w ściółce liści. Są dobrymi wspinaczami, a kilka gatunków prowadzi tryb drzewny. Większość to drapieżniki, część wszystkożercy, nielicze roślinożercy.
Rozmnażanie i ciąża
Oba płcie są terytorialne. Samice wędrują na terytoria samców by się parzyć. Samce gryzą i skaczą na samic podczas parzenia, czasem raniąc je, i walczą o samice. Po parzeniu samice stają się ciążne lub składają jaja (zależnie od gatunku). Ciąża trwa średnio 90 dni (od 2 tygodni do 8 miesięcy). Samice jajorodne strzegą jaj do wyklucia, a następnie zjadają niesklute. Młode po wykluciu/urodzeniu zjadają jaja, worki płodowe lub plaatsenty – matka nie opiekuje się nimi. Liczba potomstwa: do 25, średnio 5–12. Skinki rozmnażają się raz w roku.
Naturalne miejsca rozmnażania
Skinki nie wędrują do specjalnych miejsc rozmnażania – parzą się w swoich naturalnych siedliskach wiosną. Po wybudzeniu z brymacji (zimowia) samice stopniowo stają się aktywne i gotowe do parzenia. Po zjedzeniu 2+ posiłków po brymacji szukają samców w typowych miejscach – pod kłaczkami, na krawędziach lasów, w piasku.
Rozmnażanie w niewoli
Do rozmnażania w niewoli samicę wprowadza do czystego terrarium samca lub na teren neutralny, potem oddziela do ciąży. Skinki muszą być w doskonałym zdrowiu. Wymagają: odpowiedniej diety, dużego terrarium (min. 150 litrów) czyszczonego codziennie, dużej miseczki do kąpieli (też czyszczonej codziennie), suchego podłoża z mnóstwem miejsc do schowania i wspinania. Samice mogą potrzebować gniazdówki z wilgotnym mchem torfowym. Konieczne: pełnospektralne oświetlenie UVB i gradient temperatury odpowiedni dla gatunku. Matkę oddziela od młodych natychmiast po porodzie/wykluciu. Nieparzone jaja (bez parzenia) jeśli nie zostaną zjedzone – usuwa się. Wyzwania: sztuczna brymacja i trudność w rozpoznawaniu płci. Przed próbą rozmnażania konsultuj się z poradnikiem gatunkowym.