Skamieniałości całych zwierząt i roślin są faktycznie rzadkie, a przyczyn jest kilka:
Rozkład
Po śmierci organizmu jego ciało szybko rozkłada się przez mikroorganizmy: bakterie i grzyby. Proces ten rozkłada materię organiczną, zostawiając małą szansę na zachowanie całego organizmu.
Tafonomia
Tafonomia to procesy wpływające na organizm po śmierci i zamianie w skamieniałość. Obejmują: pozerywanie, transport wodą/wiatrem, narażenie na słońce i deszcz. Te czynniki mogą rozrzucić lub uszkodzić resztki, utrudniając zachowanie całego ciała.
Warunki zachowania
Do zachowania skamieniałości potrzebne są konkretne warunki: szybkie zasypanie (zapobiegające rozkładowi), odpowiedni typ osadu (chroniący resztki), brak destrukcyjnych procesów geologicznych (erozja). Te warunki rzadko występują razem, utrudniając zachowanie całych organizmów.
Czas i procesy geologiczne
Większość powstałych skamieniałości z czasem zostaje zniszczona lub zmieniona. Dynamiczne procesy Ziemi: orogeneza, wulkanizm, erozja – mogą deformować, łamać lub erodować skały ze skamieniałościami, dalej zmniejszając szansę na znalezienie kompletnych egzemplarzy.
Rzadkość
W niektórych przypadkach populacja gatunku była mała i zlokalizowana, lub tylko niektóre osobniki żyły w środowiskach sprzyjających skamieniałości. Ta rzadkość utrudnia znalezienie wielu egzemplarzy, a co dopiero całych organizmów.
W wyniku tych czynników większość skamieniałości to fragmenty: kości, zęby, muszle, liście. Rzadkie wystąpienie całych skamieniałości zwierząt i roślin czyni je wyjątkowo cennymi dla badań paleontologicznych i zrozumienia starożytnych ekosystemów.