Rozważania przed hodowlą
Większość myszy domowych nie powinna być hodowana. Tylko osobniki wybitnie zdrowe, z 5-pokoleniowym rodowodem zdrowia. Ryzyko: śmierć matki i całego miotu. Trudność z oddaniem młodych na dobre domy.
Pokrycie
Samiec (buck) + samica (doe) w neutralnej klatce (unikanie terytorialności). Zazwyczaj tolerują się. Płód co 3–5 dni → ciąża w 1–5 dni. Zostaw razem do 16. dnia max. Rozdziel do 16. dnia – uniknięcie porodu przy samcu.
Tydzień 1
Wizualnie nie widoczne. Codzienne ważenie (waga do 0,1 g) może pokazać przyrost. Ssaki bardziej widoczne. Lekkie zmiany zachowania (jeśli znasz zwyczajów).
Tydzień 2
Możliwy "brzusiok". Można poczuć młode pod koniec tyg. 2 – nie palpuj samodzielnie (ryzyko śmierci młodego, sepsy, straty całego miotu i matki – tylko weterynarz). Samica: zgromadzenie pokarmu, unikanie samca (jeśli razem).
Tydzień 3
Szybki przyrost wagi. Niektóre wyglądają jak po połknięciu piłki golfowej, inne – bez zmian. Dlatego rozdzielenie do 16. dnia krytyczne. Duże mioty: niepokój, senność. Trzymaj na dłoni – 4 łapy na dłoni/kolanie, nigdy nie ściskaj brzucha.
Poród
Zazwyczaj łatwy, bez komplikacji. Młode piszczą gdy głodne. Nie przeszkadzaj 2 dni (tylko uzupełnij wodę/pokarm). Piszczenie = żywe. Komplikacje rzadkie, matka radzi sama; jeśli długie oddalenie od gniazda – młode mogą nie przetrwać. Jeśli widoczne znaki porodu (frantyczne gniazdowanie, chowanie, krew w podłożu) a brak młodych przez 12 h → weterynarz.