Mało prawdopodobne, by szczury i myszy dogadały się pokojowo w tym samym środowisku. Choć oba to gryzoń i mają pewne podobieństwa, ich odrębne struktury społeczne i zachowania często prowadzą do konfliktów.
Konkurencja o zasoby: Obu szczury i myszy są silnie konkurencyjne o pożywienie, wodę i schronienie.
Terytorialność: Oba gatunki są silnie terytorialne, a samce gwałtownie bronią swego terytorium przed intruzami.
Relacja drapieżnik-ofiara: Szczury są większe i bardziej agresywne od myszy. W niektórych przypadkach szczury mogą traktować mysze jako ofiary i je atakować.
Różne struktury społeczne: Szczury żyją w dużych, złożonych grupach społecznych, a myszy w mniejszych, luźniejszych.
Wyjątki: Młode zwierzęta mogą być bardziej tolerancyjne, a w kontrolowanych warunkach (zOO, laboratoria) mogą współistnieć, jeśli wprowadzi się je ostrożnie z wystarczającą przestrzenią i zasobami.
Podsumowując, choć szczury i myszy mogą czasem dzielić przestrzeń, mało prawdopodobne, by stały się prawdziwymi przyjaciółmi. Ich naturalne instynkty i konkurencja o zasoby sprawiają, że konflikt jest bardziej prawdopodobny niż współpraca.