Wstęp
Króliki mogą mieć inteligencję porównywalną z psami i kotami, ale komunikują zupełnie inaczej. Pokazywanie afekcji, którą docenią, nie jest proste. Nie mruczą, nie tarzą się głową, nie machają ogonami. Ukrywają strach. Króliki to ofiary – muszą maskować emocje przed drapieżnikami. Królik, który zamiera, gdy go chwycisz, nie jest zadowolony – jest przerażony. Klucz: niech królik podejdzie sam.
Instrukcje
Usiądź na podłodze kilka stóp od królica. Jeśli w klatce – wypuść. Własna klatka może dawać poczucie zakulenia, a nawet agresję w obronie terytorium.
Niech królik podejdzie. Jeśli odskoczy – bądź cierpliwy, poczekaj na powrót. Nigdy nie goni – nic tak nie przeraża jak pościg wielkiego potencjalnego drapieżnika (człowieka).
Niech poniucha dłonie przed głaskaniem. Może chcieć chwilę, by sprawdzić, czy nowa osoba nie zagrożenie.
Gładź delikatnie po grzbiecie w kierunku futra. Niektórzy lubią głaskanie głowy, inni nie. Nie trzeź brzucha ani nie ciągnij uszu przez palce – nawet delikatnie.