Kroliki potrafią tworzyć bliskie związki z ludźmi, ale są inne niż psy/koty. Komunikują, okazują afekt w trudny do zrozumienia sposób. Głoszą tylko w skrajnych sytuacjach, brak prostych sygnałów (mruczenie, syczenie). Lubią poglaskanie, ale zazwyczaj nie lubią bycia podnoszonym/objętym, zwłaszcza na początku.
Instrukcje
Zapewnij towarzysza tego samego gatunku. Jak blisko byś nie był – królik potrzebuje przyjaciela. Obaj kastrowani (też tej samej płci) – zapobiega problemom zdrowotnym i agresji.
Naucz się języka królików. Uderzanie łapami = alarm. Kucnięcie = strach. Uszy do przodu = zainteresowanie. Delikatne pchnięcia głową = prośba o uwagę. Mocne = agresja/insystencja. Odwrócony grzbiet = irytacja.
Poznaj królik. Nie chwytaj, nie stań nad nim – jesteś drapieżnikiem. Usiądź obok, niech podejdzie sam. Delikatnie gładź, przyzwyczaj do zapachu i obecności.
Codziennie siądź i gładź. Uwaga = bond.
Zabawaj się. Króliki grają w goniącego. Niech cię goni, ty go goni – ale nie szybko (strach) i nie gonię go zanim on zaczął.