Przyczyna
Znana też jako choroba krwawicza królika (RHD). Wywoływana wirusem z rodzaju Lagovirus. Bardzo zakaźna – zabija do 90% zainfekowanych, zazwyczaj w 1–3 dni. Szybkie tworzenie się zakrzepów w mózgu, płucach, nerkach. Przenoszenie: kontakt z chorymi lub przedmiotami zarażonymi sekrecjami. Drapieżniki (lisy, laski, fretki, ptaki drapieżne) mogą wydalać wirus kalami, nie chorując sami.
Grupa ryzyka
Rodzina Oryctolagus cuniculus – rasy wystawowe, laboratoryjne, domowe. Większość dzikich królików USA (cottontail, jackrabbit) nie należy do tej rodziny – odporne. Wyjątek: dzikie Oryctolagus na wyspach San Juan (Waszyngton). W USA najbardziej dotknięte rasy: California White i Palomino. Młode do 8 tygodni – odporne.
Regiony występowania
Pierwszy przypadek Chiny 1984 r. (mutacja wirusa u angorów z NRF). Późne lata 90. – 40 krajów (Europa, Australia, Kuba, Nowa Zelandia). Endemiczna w Europie i Azji. USA: Iowa 2000, potem Illinois, Nowy Jork, Indiana, Utah. Po 2005 r. wyeradukowana w USA.
Objawy
Zarażeni rzadko pokazują objawy zewnętrzne. Jeśli – piszczenie, gorączka, koma, śmierć w 72 h. Ozdrowieńcy: niepokój, pobudzenie, brak apetytu, paraliże, drażnienia oczu. Później: żółtaczka, dysfunkcje trawienne – śmierć w tygodnie.
Zwalczanie
Brak leczenia – kontrola kluczowa. Trupy zagrabarz. Zarażone – kwarantanna lub eutanasja. Dezynfekcja: chlor, 10% sodu wodorotlenku, podobne. Chloroform i eter nieskuteczne.