Kroliki, należące do rodziny zającowatych (Leporidae), słyną ze szybkości i zwinności. Są szybkimi sprinterami i potężnymi skoczkami, a ich ciała zaprojektowane są do błyskawicznej reakcji na niebezpieczeństwo. Średni krolik biegnie z prędkością 40–72 km/h (25–45 mph), w zależności od typu, rasy i kondycji.
Funkcja szybkości
Kroliki to ofiary, a ich ciała ewoluowały do szybkiego poruszania się na krótkich dystansach, by uciekać przed drapieżnikami. Poza człowiekiem, w naturze polują na nie lisy, drapieżne ptaki (sowy, orły),borsuki, lasice, norki i kuny. Kuny biegają ok. 32 km/h i nie zawsze dogonią krolika na maksymalnej prędkości. Lisy osiągają 72 km/h – tyle co najszybsze kroliki – ale krolik może je przemanewrować zigzagami, skokami i obijaniem przeszkód.
Budowa anatomiczna
Anatomia krolika służy szybkości. Długie nogi tylne i krótkie przednie rozkładają wagę i działają w układzie cytygradowym (chodzenie na palcach). Wysokie kostki skokowe i śródstopia pozwalają na poruszanie się na końcach palców. W spoczynku pięta dotyka ziemi. Kroliki mają pięć palców na przednich nogach i cztery na tylnych.
Typy krolików i prędkość
Pod względem szybkości dzieli się je na kategorie. Najbardziej znany to krolik domowy (Oryctolagus cuniculus domesticus), hodowany od wieków. Niektóre rasy, np. Jersey Wooly, są wolne, inne – jak belgijski zając – hodowano pod bieg. Kroliki dzicze są szybsze: dziczy zając (Lepus) osiąga 72 km/h, a krolik bawełniany (Sylvilagus) – 48 km/h w krótkich wyścigach.
Wpływ wielkości
Waga krolików domowych to 0,9–12,7 kg. Istnieje pięć kategorii wielkości: krasnoludki (np. Netherland Dwarf), małe (Holender, Hawana), średnie (Harlequin), duże (Hotot, American Sable) i giganty (Flamandzki Gigant). Mniejsze rasys są zwrotniejsze, giganty mniej aktywne i narażone na problemy stawowe. Rasy biegowe są szybsze bez względu na rozmiar.
Czynniki ograniczające
Choroby, urazy, wiek i otyłość obniżają prędkość. Kroliki domowe często są mało ruszane i cierpią na osteoporozę i niedobór wapnia – to prowadzi do złamań kręgów i ud, a nawet porażenia tylnych nóg. Słaba muskulatura serca też zwalnia. Dzikie kroliki mają wytrenowane serca, domowe – bez ruchu – mogą умереć od zawału podczas pościgu. Wolny krolik może też mieć rawy pięt (zapalenie łazienkowe od złej klatki). Zdrowy krolik biegnie swobodnie.