Jednocześnie urocze i wrażliwe, dzice niemowlęcia krolików stają się ofiarami skrajnego niebezpieczeństwa, gdy matka zginie lub nie wróci do gniazda. Opieka nad sierotą powinna należeć do rehabilitatorów dzikiej przyrody i ekspertów, ale możecie pomóc, jeśli natraficie na sierotę.
Instrukcje
Ustalcie, czy niemowlę jest naprawdę sierotą. Matka często dziennie odchodzi od gniazda, wracając nocą, by nakarmić i być z maluchami.
Szukajcie znaków, że niemowlę potrzebuje pomocy, jeśli jesteście pewni, że matka zginęła. Jeśli skóra jest niebieska, nie różowa, lub porusza się wolno – potrzebuje pomocy.
Podnieście niemowlę, by sprawdzić, czy dostaje dość jedzenia. Jeśli brzuch wklęsły – nie dostaje jedzenia, potrzebuje pomocy.
Dowieźcie do doświadczonego rehabilitatora jak najszybciej, jeśli pewnie znaleźliście chorego/urazonego sierotę. Jeśli nie znajdziecie w telefonie – zadzwoncie do policyjnej, policjant wskaże kierunek.
Zapewnijcie schronienie: do czasu eksperta – miękkie, ciepłe miejsce. Miękkie ręczniki w małym pudełku, przykryjcie ręcznikiem – ciemność dla niemowlęcia.
Temperatura pokoju 18–21°C do oddania rehabilitatorowi.
Karmicie: zastępnik mleka dla kociąt 2× dziennie. Skontaktujcie się z rehabilitatorem lub towarzystwem humanitarnym, by ustalić dawkę.
Decydujecie pomagać, aż się wzmocni. Karmicie pokarmem stałym, gdy otworzy oczy. Najlepsze: siano, pietruszka włoska, mniszek lekarski, sałata rzymska, brukselka.
Puszczajcie na wolność: gdy niemowlę osiągnie 12,5 cm i je sont/hiano/zieleninę – musicie puścić do lasu. Niezależnie od uroczości – by przeżyć, musi wrócić, gdy pora.