Drapieżnictwo
Sarny są ofiarami wilków, kojotów, niedźwiedzi, pum i ryjsów. Polowanie ludzkie stanowi również istotną przyczynę zgony.
Choroby
Sarny są podatne na przewlekłą chorobę marznąca (CWD), epizootyczną chorobę krwawiczną (EHD) oraz chorobę niebieskiego języka, które mogą powodować wysoką śmiertelność.
Wypadki
Sarny często giną w zderzeniach z pojazdami lub pociągami, mogą tonąć lub uwięzić się w płotach i innych konstrukcjach.
Zimowe wygłodzenia (Winterkill)
Podczas surowych zim sarny mogą umierać z głodu lub wypracowania, zwłaszcza jeśli są w słabej kondycji lub nie mają wystarczających zapasów tłuszczu.
Starość
Podobnie jak wszystkie stworzenia, sarny mają naturalną długość życia. Średnia sarna białaogonowa żyje około 10–12 lat, choć niektóre żyją dłużej. Starzejące się ciała stają się mniej wydajne i bardziej podatne na choroby i urazy.