Udomowione szczury nie są z natury nieufne ani zamknięte. Wiele możesz zrobić, by rozwinąć normalne umiejętności społeczne. Szczur ze sklepu zoologicznego może nie mieć doświadczenia z ludźmi – potrzebuje cierpliwości. Inny może być OK z Tobą, ale boi się innych szczurów. Niezależnie od sytuacji – możesz uczynić go motylem społecznym.
Socjalizacja z ludźmi
- Daj kilka dni na przyzwyczajenie do klatki przed dotykiem.
- Codziennie rozmawiaj, dając przekąski. Na początku: upuść do klatki, wyciągnij rękę. Z czasem: zostaw rękę w klatce – szczur przyzwyczaja do zapachu, podejdzie po przekąskę.
- Głaszcz w klatce. Nagradzaj przekąską po zgłoszeniu. Czekaj na komfort, zanim przejdziesz dalej.
- Chwyć jedną ręką, głaszcz drugą, obie w klatce. Nagradzaj za każde trzymanie. Zacznij od kilku sekund, wydłużaj przez dni/tygodnie.
- Wyjmij z klatki: trzymaj, głaszcz, gadaj, dawaj przekąski. Zacznij od sekund, wydłużaj. Pierwsze wyjęcie – w bezpiecznej przestrzeni (na wypadek ucieczki).
Socjalizacja ze szczurami
- Oceń, czy drugi szczur to dobry pomysł. Im młodszy, łatwiejsze. Powyżej roku – trudniej.
- Zrozum: podejrzliwość i lęk nowego szczura = normalne.
- Znajomienie na terenie neutralnym (pudełko, podłoga). Wystarczająco duże, by dało przestrzeń, ale zmusza do zauważenia siebie.
- Spotkania na neutralnym terenie, aż będą się czuć komfortowo. Od 1 spotkania do wielu w dni/tygodnie. Nie wkładaj do jednej klatki, dopóki nie przestaną gryźć się.
- Wspólna klatka: zdezynfekowana, w której żaden nie żył min. 2 tyg. (zapach = napięcie). Wyjątek: jasna dominacja/podległość (dorosły + małe). Wtedy dominujący do klatki podległego – hamuje dominującego, daje bezpieczeństwo podległemu.
- Przez kilka tygodni pilnuj, gotów rozdzielić przy walkach. Potem powinni dogadać się doskonale.