Trening antygryzioniowy – budowanie zaufania, nie kary
Szczury norweskie (domowe) rzadziej gryzą niż myszy/chomiki. Młode potrzebują cierpliwości. Strategia zależy od płci, wieku, przyczyny.
Kroki budowania zaufania
- Usuń domek/igloo. Brak miejsca do schowania/obrony do momentu utraty strachu (ok. miesiąc). Nigdy nie wsuwaj palców/ jedzenia przez słupki – szczury słabo widzą, mogą pomylić.
- Pozwól podejść samemu. Otwórz drzwi, siądź obok. Gdy wyjdzie – siedź cicho, pozwól poćwierać. Oferuj pięść (bezpieczniej niż palce). Smaczki zachęcają. Gryzienie = "time out" – wracaj do klatki.
- Symuluj grzanie szczurów. Skrob po uszach, na barkach. Na początku ucieknie, potem zrozumie przyjemność. "Feeder rats" (hodowla na karmniki) trudniej socjalizować niż "fancy rats" (dotykane od urodzenia).
- Drugi szczur. Samotność = agresja. Para jednopłciowa (samice łatwiejsze). Samce: wanilia na ogonach maskuje feromony agresji (RatsRatsRats.com).
- Weterynarz gryzoni. 6 mies. = dojrzałość. Agresywni samce – kastracja (ryzyko narcotyku). Inne przyczyny: ból, choroba, wady hormonalne, guz mózgu – eutauzja jako miłosierdzie.
Klucz: Cierpliwość, rutyna, brak przymusu. Szczur uczy się, że człowiek = bezpieczeństwo i smaczki, nie zagrożenie.