Wolny metabolizm
Krokodyle mają stosunkowo wolny metabolizm, co oznacza, że potrzebują mniej tlenu do utrzymania funkcji życiowych i mogą dłużej pozostawać zanurzone.
Efektywne magazynowanie tlenu
Specjalizowane struktury krwionośne pozwalają na efektywne gromadzenie tlenu. Czterokomorowe serce oddziela krew natlenioną od nienatlenionej, a wysoka koncentracja mioglobiny w mięśniach magazynuje dodatkowy tlen.
Obniżony rytm serca
Pod wodą serce krokodyla może zwolnić drastycznie – czasem do zaledwie 2–3 uderzeń na minutę – oszczędzając tlen.
Zawory nosowe
Specjalne zawory w nosowych otworach zamykają się automatycznie pod wodą, zapobiegając wnikaniu wody do układu oddechowego.
Adaptacje anatomiczne
Nosowe otwory i uszy umieszczone na szczycie głowy pozwalają krokodylom trzymać zmysły nad wodą, gdy reszta ciała jest zanurzona.
Oddech beztlenowy
Gdy poziom tlenu spada, krokodyle mogą tymczasowo przełączyć się na oddech beztlenowy, rozkładając glukozę bez tlenu i produkując kwas mlekowy.
Kontrola wyporności
Regulując ilość powietrza w płucach i jamach ciała, krokodyle kontrolują wyporność i zostają zawieszone na różnych głębokościach.
Razem te adaptacje pozwalają krokodylom zostać pod wodą przez kilka minut, a w niektórych przypadkach nawet kilka godzin, co czyni je doskonale przystosowanymi do wodnego, drapieżnego stylu życia.