Wiewiórki to najczęstsze sieroty wśród fauny. Znalezienie młodej wiewiórki po burzy/wichurze to norma. Poza ogrzewaniem i nawadnianiem, karmienie to najważniejszy element opieki. Istnieje specyficzna technika karmienia strzykawką – młode wiewiórki nie potrafią jeść samodzielnie do 6–7 tygodnia, gdy zaczynają odstawiać mleko na rzecz pokarmu stałego. Błędy w karmieniu prowadzą do wygłodzenia, chorób dróg oddechowych i śmierci.
Potrzebne rzeczy
- Mała strzykawka do płynów
- Mała szklanka
- Mikrofala lub miska z gorącą wodą
- Mleko modyfikowane dla szczeniąt Esbilac
- Mały ręcznik
- Ciepły chusteczkę
- Ręczniki papierowe
Instrukcja
- Przygotuj mleko. Zmieszaj nieco więcej niż na jedno karmienie. Esbilac to najlepszy suplement – najbliższy naturalnemu. Częstotliwość i dawka zależą od wieku (zobacz zasoby).
- Podgrzej. Wlej do szklanki, wstaw do mikrofali na 15–30 sekund, by było ciepłe (nie gorące). Bez mikrofali: szklankę w gorącej wodzie, mieszaj. Wymieniaj wodę, by utrzymać ciepło.
- Przygotuj strzykawkę i ręczniki papierowe. Wszystko pod ręką przy wygodnym krześle.
- Weź wiewiórkę. Owij w ręcznik, by zachować ciepło. Trzymaj pionowo wszechczas.
- Karm kroplami. Napełnij strzykawkę, dawaj po kropli. Nie pozwól wiewiórce ssac strzykawkę – ryzyko aspiracji. Jeśli trzeba, przyspiesz tempo kropli, by wiewiórka zjadła zalecaną dawkę.
- Kontroluj ilość (do 6 tyg.). Młode wiewiórki nie mają instynktu sytości. Jeśli przytyka – nie zwiększaj dawki. Jeśli chudnie – częściej i gęstsze mleko.
- Poczekaj po karmieniu. Trzymaj pionowo kilka minut, by wiewiórka wygryzła połykane powietrze.
- Stymuluj oddawanie moczu/stolca. Po ok. 10 min odpoczynku. W naturze matka lizie okolice pochwy. Symuluj wilgotną gąbką/wałkiem kosmetycznym. Cierpliwość – może potrwać kilka minut.
- Oczyść i odłóż do ciepłego gniazda. Klatka/pudełko z lampą/poduszką i miękkim materiałem.