Jak łapać żółwie kąsacze zimą

Jak łapać żółwie kąsacze zimą

Powszechny żółw kąsacz można znaleźć w prawie każdym półstalym zbiorniku wody w wschodnich USA. W cieplejszych miesiącach widać je, gdy wystawiają głowy nad powierzchnię wody, by wziąć oddech. Wtedy łatwo je zebrać siecią do maczania w płytkich wodach lub dowolną z wielu wysoce skutecznych konstrukcji pulapek. Zimą jednak te żółwie stają się nieaktywne i uciekają do błotnych głębin swoich domów bagiennych, czekając na cieplejsze temperatury. Aby je znaleźć w tym czasie, musisz pójść tam, gdzie one są.

Potrzebne rzeczy

  • Pręt o długości 1,2–1,5 m, średnicy 0,6–1,2 cm, z botowanym końcem
  • Duża sieć do maczania
  • Duży, ciężki worek z jutry

Instrukcje

  1. Wpadnij na bagno i manewruj do obszarów głębszych niż 60 cm. Żółwie przymierzają zimą w głębszej wodzie, by zmniejszyć szansę na zamarznięcie. Użyj prętu, by delikatnie stuknąć podłoże tuż przed miejscem, gdzie stąpasz. Uważaj, by nie dźwigać za mocno, bo możesz zranić żółwie lub inne stworzenia odpoczywające tam.

  2. Systematycznie przechodź te obszary między 60 a 120 cm głębokości. Wybierz punkty orientacyjne na brzegu, by pomóc Ci się poruszać i upewnić, że nie powtarzasz ani nie pomijasz obszarów.

  3. Naucz się rozpoznawać dźwięk stukania prętem o pancerz powszechnego żółwia kąsacza. Z praktyką nauczysz się odróżnić go od kamieni, wyrzuconych butelek czy zarośla. Dźwięk delikatnego uderzenia prętem o karapaks powszechnego żółwia kąsacza to wyraźnie słyszalny, pusty stuk.

  4. Gdy znajdziesz żółwia, trzymaj pręt na nim. Jeśli temperatura wody jest wystarczająco ciepła, żółw kąsacz może zacząć uciekać, a pręt powinien go zatrzymać lub choć pozwolić Ci go śledzić. Jeśli trzeba, możesz użyć prętu, by skierować lub przesunąć żółwia do bardziej płytkiego odcinka bagna, gdzie łatwiej go obsłużyć.

  5. Przyłóż otwarty koniec siatki do podłoża obok żółwia i użyj prętu, by pchnąć żółwia do siatki. Podnieś siatkę i zabierz żółwia na brzeg, gdzie można go uwolnić. Możesz chwilowo podnieść żółwia za ogon, by włożyć do jutrzanego worka, który należy następnie związać.