Mimo że rogacze nosorożce są znane z imponujących rogów i umiejętności walki, zazwyczaj nie zabijają się nawzajem.
Oto dlaczego:
- Walka o partnera i terytorium: Ich rogi służą do pchania, podrzucania i podnoszenia rywala, a nie do zadawania poważnych obrażeń.
- Grube ekzoszkielety: Rogacze nosorożce mają twarde ekzoszkielety chroniące je przed poważnymi urazami podczas walk.
- Ograniczona broń: Ich rogi nie są przystosowane do dłucia ani zadawania śmiertelnych ran.
- Instynkt przetrwania: Jak większość zwierząt, mają silny instynkt autopreservacji i zazwyczaj odstawają, jeśli przegrywają.
Wyjątki
- Infanticyd: W rzadkich przypadkach samce mogą zabić larwy innych samców, by zwiększyć szanse własnego potomstwa.
- Choroba lub słabość: Osłabiony lub chore chrząszcz może być bardziej narażony na urazy podczas walki.
Ogólnie rogacze nosorożce angażują się w rywalizacyjne, rytualizowane walki, a nie śmiertelne starcia.