Psie cukierkowe to społeczne zwierzęta, nie trudne w opiece, gdy znasz ich specyficzne potrzeby. Są silnie terytorialne i wiązują się zapachem. Nie oczekuj natychmiastowej relacji – to powolny proces. Jak przy każdej relacji z zwierzęciem, kluczem jest wytrwałość.
Instrukcja
Przygotuj dom. Kup klatkę dającą przestrzeń do skakania i glidowania: min. 75 x 45 x 90 cm (30x18x36 cali), odstęp słupków 1,25 cm. Poręcze i gałązki obowiązkowe. Wyższe, węższe klatki lepsze niż niskie, szerokie. Wyposaż: wiszące miski, butelkę z wodą (typu chomikową), worko do snu, zabawki. Kup torbę bondingową. Zapytaj sprzedawcę o zachowanie i dietę.
Daj psu cukierkowemu czas na aklimatyzację. Zostaw w klatce na 1–3 dni. Nie gonij po klatce – to dodaje stresu. Tylko mów miękko przez słupki.
Oczekuj płaczu/skubania pierwszych dni – boi się nowego otoczenia, woła rodziców/rodzeństwo. Nie odstraszaj się. Mów cicho, uspokajaj.
Przyzwyczaj do swojego zapachu. Znosi koszulkę kilka godzin, powieś na klatce. Potrzyj twarz i szyję ręcznikiem papierowym, włóż do worka do snu – przeniesie zapach olejków skóry.
Spędzaj jak najwięcej czasu z psem. Wyciągaj w torbie bondingowej często. Jeśli >45–60 min – daj kawałki jabłka do torby i butelkę z wodą. Psie lubią rutynę – tyle samo czasu, o tej samej porze codziennie.
Gładź psa, wkładając rękę do worka. Jeśli "crabi" (wydaje dźwięki strachu) – gładź do uspokojenia. Jeśli próbuje gryźć – gładź z zewnątrz worka. Gdy przyzwyczai się – wspinie na rękę.