NIGDY nie wlewaj, nie nałóż nic do oka szczeniaka bez konsultacji z weterynarzem. To ryzyko trwałego uszkodzenia wzroku lub ślepoty.
Dlaczego tak groźnie?
- Oko szczeniaka jest niezwykle delikatne: Rogówka cienka, workonka rogówkowa łatwa do pęknięcia.
- Infekcje gwałtowne: Bakterie, wirusy (herpes, distemper), grzyby, pasożyty (Thelazia) – wymagają specyficznych leków (antybiotyki, antywirusowe, steroidy – **tylko pod kontrolą tężenia węzłowego!**).
- Złe środki = pogorszenie: Woda (hipotoniczna -> obrzęk rogówki), herbatka (zanieczyszczenia, tanniny), kocze mleko (bakterie, białka), maści do ludzi (steroidy -> zapalenie rogówki, glaukoma), krople do uszu (otoksyczność).
- Diagnoza kluczowa: To zakaz? Ciało obce? Rana? Glaukom? Wrodzona wada? Tylko weterynarz (oftalmolog) to rozpozna (lampa szczelinowa, test Schirmera, tonometria, fluorescyna).
Co ZROBIĆ, zanim dojedziesz do weterynarza (ASAP!)?
- Nie dotykaj oka palcami / chusteczką.
- Zabezpiecz kojec (Elizabethan collar) – by pies nie drapał.
- Obserwuj: Ślina/pus (kolor), zaczerwienienie, obrzęk, mruganie, fotofobia, trącenie okiem o łapę/meble.
- Dzwon do weterynarza / kliniki 24h. Opisz objawy. Jedź.
Czas to wzrok. Nie eksperymentuj.