Wiele osób trzyma kakadu jako pupilów, bo te ptaki łatwo wiązują relacje z ludźmi. Są też wysoce wyewoluowane do życia w naturze. Kakadu są inteligentne i każdy osobnik ma osobową osobowość. Posiadają kilka mechanizmów obrony, zwanych „trzema F-ami”, które stosują w naturze i mogą okazować w niewoli, gdy są przerażone.
Ucieczka (Flight)
Ucieczka to pierwsza linia obrony. Gdy kakadu wyczuwa niebezpieczeństwo, instynkt każe mu opuścić obszar. Np. dziki kakadu widzący zwierzę lub maszynę na swoim terenie najpierw ucieknie. Popularne odmiany, jak kakadu różowobre, mają srebrzyste pióra, które w stadzie ślepią drapieżniki przy locie.
Zamarzenie (Freeze)
Jeśli ucieczka niemożliwa, kakadu zastosuje zamarzenie. Np. ranny lub uwięziony ptak zamiast uciekać zamiera, by się zmaskować i zostać nienauważonym. Możesz to zaobserwować u pupila, gdy coś go przerazi. Kakadu są dobrze zamaskowane w swoim australijskim środowisku, co maksymalizuje skuteczność taktyki.
Walka (Fight)
Kakadu nie są naturalnymi wojownikami, ale używają siły, gdy ucieczka i zamarzenie nie działają. Walczą pazurami, dziobem i skrzydłami. Instynkt walki budzi się tylko przy skrajnym strachu jako ostateczność. Ryzykują kontuzjami i śmiercią, więc walczą tylko gdy to konieczne do przetrwania.
Wczesne ostrzeżenia
Kakadu często wyczuwają katastrofy przed ludźmi. W Australii stosowano je jako system wczesnego ostrzegania przed burzami i katastrofami. Zanim te nastąpią, duże stada gwałtownie wylatują z obszaru. Reagują na wezwanie jednego osobnika, by opuścić teren przed katastrofą.