Walka
Populacje żab byków eksplodują w zamieszkałych obszarach – mało drapieżników naturalnych. Wypierają rodzimie żaby na skrań wyginienia. Żaby byka gryzą ofiary i drapieżników, uderzają językami. Muszą bronić się przed innymi żabami bykami – kanibalizm. W obronie/w walce: kopają i gryzą. Nie mają zębów, ale duże pyska pozwalają na poważne ugryzienia. Zapasy o dominację.
Ucieczka
Główna obrona: ucieczka. Szybkie piszczenie przy strachu. Skaczą do wody, szybko płyną w dół. Muszą uciekać błyskawicznie – wezwania przyciągają szopów i żółwie. Pod silnym stresem głośne krzyki. Drapieżnicy: czaple, węże wodne, żółwie, szopy, rybitwy królewskie. Ludzie też polują na żaby byki (nogi).
Smak
Żaby byki smakują nieprzyjemnie większości drapieżników, zwłaszcza ryb. Smak = forma ochrony. Ludzie jedzą nogi – smakują jak kurczak.
Rozmnażanie
Żaby byki mają terytoria, z których wypierają inne samce. Samice wybierają samców, wchodząc na ich terytorium. Nie przyciągają je wezwania agresywne. Walki często u brzegów stawów – urazy. Wezwania przyciągają inne samce, którzy atakują – niektórzy samce milczą pewne noce, by uniknąć konfliktu. Inni pozycjonują się między wołającym samcem a samicą, by przechwycić samicę, unikając ekspozycji na drapieżników. Te praktyki chronią – unikanie drapieżników (innych gatunków i kanibalicznych żab byków).