Rozróżnienie pierzowania od niedoborów dietetycznych i chorób oszczędza pieniądze i niepotrzebne wizyty u weterynarza. Objawy jak linie na zwykle gładkim dziobie mają przyczyny naturalne lub patologiczne. Problemy z dziobem są potencjalnie poważne, bo to narzędzie wielofunkcyjne: jedzenie, łupanie orzecha, budowa gniazd, karmienie młodych, pielęgnacja.
Adaptacja dzioba
Dzioby papug różnią się gatunkowo. Niektóre ptaki mają naturalne linie wewnątrz dzioba pomagające w jedzeniu. Na blizej to drobne grzbiety, wyglądające jak drobne pilniki – służą do łupania orzecha i dostępu do miąższu twardych owoców. Ta specjalizacja występuje u całego rzędu psittaciformes (papugi). Najczęściej związana z typem pokarmu danego gatunku.
Nowy wzrost
Dzioby papug rosną 2,5–7,5 cm (1–3 cale) rocznie. Składają się z keratyny (jak ludzkie paznokcie). Przy szybkim wzroście warstwy keratyny łyszczą się u końca, dziób wygląda na pękający. Taka linia jest naturalna. Jeśli łyśczenie jest ciągłe, dziób może być zbyt suchy z powodu niedoboru dietetycznego, np. za mało witaminy A.
Gniót dzioba / zespół pękania
Gniót dzioba (beak rot) lub beak split syndrome to choroba papug powodująca linię na dziobie. Objawy towarzyszą pierwszemu pierzowaniu: spłaszczenie puchłych piór nad nogami, ogólnie słabe upierzenie. Choroba postępuje: dziób pęka, końcówka łamie się przez gniót w środku. To poważna choroba wymagająca weterynarza. Papugi ze zniszczonym dziobem nie mogą jeść; bez leczenia osłabną od niedożywienia i umrą.
Uraz dzioba
Jeśli końcówka dzioba złamana i linia prosta/ząbkowana biegnie na dole resztki – to poważny uraz. Linie wyżej (pęknięcia) wymagają dokładnej oceny. Urazy górnej części dzioba często wiążą się z krwawieniem – to nagły wypadek, pilna wizyta u weterynarza. Urazy dolnej części zazwyczaj mniej poważne. Weterynarze używają wypełniaczy akrylowych do odbudowy dzioba, by ptak mógł jeść do odrostu nowego tkanki. Przyczyny: wypadki i próby cięcia dzioba w domu przez niedoświadczonych właścicieli. To zadanie dla weterynarza.