Papużki faliste (budgerigary) to małe papugi z Australii. Male, smukłe, długooke, uczą się mówić, żyją 4–15 lat, ożywione pupilki, dobrze przyzwyczajają się do życia w małych mieszkaniach. Potrzebują słońca w umiarkowanych dawkach – za mało szkodzi, za dużo też.
Witamina D
Naturalne słońce jest niezbędne dla zdrowia. Tak jak ludzkie organizmy syntetyzują witaminę D pod wpływem słońca, tak dzieje się u papużek. Klatki przy oknach nie zawsze dają jakość światła potrzebną – szyby często blokują promienie UV niezbędne do syntezy witaminy. Nigdy nie stawiaj klatek (wnętrzanych ani zewnętrznych) w pełnym słońcu bez miejsc zacienionych – to przegrzewa ptaki.
Cykl legowy
Papużki legowe potrzebują 12 h słońca dziennie. Idą spać ze zachodem słońca, budzą się z wschodem. Pomóż im w legowaniu, trzymając cykl dobowy bliski naturalnemu. Przyciemniaj klatki ciężkimi przykrywkami w pokojach, gdzie po zmroku palą się lampy. Słońce sprawia, że pióra legowe na głowie i szyi fluorescują, sygnalizując gotowość do parzenia innym papużkom. Ludzkie oko nie widzi tego efektu. Układy gruczołowe sterujące cyklem legowym też stymulowane są słońcem.
Wzrok
Proces syntezy witaminy D pod wpływem słońca jest kluczowy dla wzroku papużek. Wzrok to najsilniejszy zmysł. W naturze ostry wzrok służy do poszukiwania jedzenia i partnerów. Ptaki widzą szerszą gamę kolorów niż ludzie. Spektrum UV widzą ptaki przebywające w słońcu – tak widzą fluorescencję piór legowych innego ptaka.
Bezpieczne dawki
Papużki żyjące w domu potrzebują kilku godzin słońca dziennie. 4–6 h w klatce na zewnątrz to optimum, ale nawet parę godzin dziennie korzyści. Bezpośrednie słońce nie jest konieczne, a nawet niepożądane, zwłaszcza silne. Zapewnij miejsce zacienione w klatce, by uciec przed upałem. Papużki na słońcu za długo zaczynają dyszeć – natychmiast przenieś klatkę do chłodnego, ciszego pokoju.