Kanarki: piękne, ręczne, śpiewają/naśladują. Pochodzą z Wysp Kanaryjskich. Właściciel powinien znać typowe choroby – większość wymaga weterynarza.
Ospa kanarkowa
Wirus, komary → częstsza u ptaków na zewnątrz. Forma sucha (najczęstsza) i mokra. Sucha: skóra – skorupiaki na twarzy, nogach, łapach (miejscach bez piór). Mokra: zmiany w jamie ustnej. Inne: duszności, chudnięcie, apatia. Śmiertelna, BRAK LEKU. Opieka wspomagająca: ciepło, płyny, zachęcanie do jedzenia. Weterynarz leczy infekcje wtórne. Zakaźna – izolacja, monitoring.
Ropuchy
Małe, niewidoczne gołym okiem. Rodzaje:
Pióre: łysiny, dziury w łusce pióra.
Czerwone: czasem widoczne jako czerwone kropki (nocne karmienie). Niepokój, świąd, puszczone pióra.
Łożyste: nogi, łapy, twarz (starsze, też młode). Łożysko.
Workowe (pęcherzyki powietrzne): w trące/płucach. Otwieranie dzioba przy oddechu, machanie ogonem (duszności).
Leczenie: ptak I środowisko. Spreje/krople bezpieczne – weterynarz dobierze. Nieśmiertelne.
Problemy trawienne
Biegunka / puchnięty brzuch = weterynarz. Przyczyny: bakterie, pasożyty (kokcydioza, salmonelloza) – recepta. Elektrolity dla niemowląt (uzupełnienie). Megabakterioza (wschodni wybrzeże, małe ptaki): wymioty jedzenia, czasem krew. Nie reaguje na antybiotyki. Często śmiertelna, zwłaszcza samice.
Stres, złe die = też biegunki. Lekka biegunka ≠ straszna choroba, ale weterynarz dla pewności.