Na świecie istnieje ponad 300 gatunków papug. Wiele pasjonatów hoduje papugi towarzyszące jako ptaki domowe, przyciągnięci ich kolorystym upierzeniem i wysokim intelektem. Popularne gatunki to ary, kakadu, amazonki i undulatki. Czasami papuga może doświadczyć biegunki. Dowiedz się, jak zidentyfikować i wyleczyć biegunkę poprzez zmiany w stylu życia i diecie, oraz kiedy skontaktować się z weterynarzem.
Instrukcje
Krok 1: Biegunka czy poliuria?
Ustal, czy Twoja papuga ma biegunkę czy poliurię. Łatwo je pomylić. Biegunka to miękki, bezkształtowy odchód. Poliuria to bardzo wodnisty odchód, ale fekalia zachowują kształt w wodzie.
Krok 2: Zmniejsz stres
Stres może wywołać biegunkę. Przenieś klatkę w ciche miejsce. Ogranicz aktywność ludzi wokół klatki. Rozważ cichy muzykę klasyczną w tle. Ustal rutynę karmienia i czyszczenia klatki, by papuga przyzwyczaiła się do Twojego rytmu dnia.
Krok 3: Analiza diety
Zanotuj, co karmisz papugę, i zmień dietę tam, gdzie to konieczne. Zmniejszenie ilości owoców może sprzyjać sztywniejszym odchodom. Zepsute, zgniłe lub pleśniawe jedzenie również powoduje biegunkę. Dodatkowo, papuga może mieć biegunkę, jeśli podajesz antybiotyki na inną chorobę.
Krok 4: Wzbogacony pokarm
Karm papugę wzbogaconym pokarmem, np. marek Kaylor lub FM Browns Nutrition. Biegunka może wynikać z niedoboru odżywczych, np. wapnia. Suplementacja diety witaminami może wystarczyć. Wzbogacony pokarm dostępny w sklepach zoologicznych lub online (np. Amazon).
Krok 5: Sprawdź zabawki i klatkę
Ołów w zabawkach i klatce może powodować biegunkę. Skontaktuj się z producentem klatki i zabawek, by sprawdzić, czy nie było odwołań produktów z powodu zawartości ołowiu.
Krok 6: Wizyta u weterynarza
Udaj się do weterynarza, jeśli ptak nie wraca do normalnych odchodów po kilku dniach. Biegunka może być objawem poważniejszego problemu, zwłaszcza przy objawach towarzyszących: wypadaniu pierzy, apatii, krwi w odchodach. Np. pęcherzyk jelitowy, infekcja grzybica, pasożyty mogą powodować biegunkę. Skontaktuj się z Amerykańskim Stowarzyszeniem Weterynaryjnym (AVMA) po akredytowanego weterynarza.