Jak zniechęcić papugę do krzyczenia

Papugi ewoluowały w naturze. Jednym aspektem ewolucji jest zdolność do krzyczenia. W naturze krzyk służył okupowaniu terytorium i przyciąganiu partnerów – zwiększał przzystosowanie. Jako właściciel możesz nie cenić tego mechanizmu. Dla własnego komfortu warto zastosować miary ograniczające lub eliminujące krzyki. Wiele form kondycjonowania operantnego ma zastosowanie do krzyków papug.

Instrukcja

Kara na czasowe zatrzymanie krzyku. Przykrycie klatki kocem (blokada światła) – powszechna kara, tymczasowo zatrzymująca krzyki. Inne metody: zabranie jedzenia, plamienie wodą. Z czasem ptak skojarzy krzyk z karą i będzie przerywał krzyki na krótkie okresy.
Wymuś wygaszenie (extinction). Nie reaguj na krzyki. Zmień swoje zachowanie, jeśli dotychczas reagowałeś. Np. przyzwyczajenie do sprawdzania ptaka po kilku krzykach – przestań. Całkowite wygaszenie niemożliwe (krzyk naturalny), ale usunie nienaturalne bodźce, które nieświadomie wzmocniłyeś (pozytywnie lub negatywnie).
Wzmocnij zachowania proszące o uwagę BEZ krzyku. Poprzez wzmocnienie pozytywne lub negatywne. Reaguj na inne działania skierowane do Ciebie: gryzienie klatki, cisze wezwania, zbliżanie się. Papuga naucz się, że może dostać uwagę bez krzyku – zastąpi krzyk innymi czynnościami.