Budowa płuc orangutana
Płuca orangutana budowane są podobnie jak u innych ssaków, w tym ludzi. Składają się z dwóch płuc w jamie piersiowej. Prawe płucze jest większe, podzielone na trzy płaty. Lewe – na dwa płaty.
Płuca zbudowane są z milionów pęcherzyków płurowych (alweoli). Otaczają je naczynka włosowate – drobne naczynka krwionośne. Tlen z powietrza przenika przez ściany pęcherzyków do naczynek. Dwutlenek węgla z krwi przechodzi w drugą stronę – do pęcherzyków.
Funkcja płuc
Płuca odpowiadają za wymianę gazową – proces wymiany tlenu i dwutlenku węgla między organizmem a środowiskiem. Gdy orangutan wdycha, powietrze wpływa do płuc przez nos lub usta. Następnie przez trzonowe (trachea) – rurę prowadzącą do płuc. Trzonowe dzieli się na dwa oskrzela, które wchodzą do płuc. Oskrzela dalej rozgałęziają się na coraz mniejsze oskrzela.
Oskrzela kończą się pęcherzykami (alweolami) – drobnymi pęcherzykami powietrznymi. Ich ściany są niezwykle cienkie, co pozwala na przepływ tlenu i CO2. Tlen z powietrza przechodzi do naczynek włosowatych. Dwutlenek węgla z krwi – do pęcherzyków.
Krew niesie tlen do serca, które pompuje go do reszty ciała. Dwutlenek węgla wraca do płuc, by zostać wydyszony.
Choroby płuc orangutanów
Orangutany są podatne na szereg chorób płuc, m.in.:
- Zapalenie płuc (pneumonia): Infekcja bakteryjna lub wirusowa.
- Zapalenie oskrzeli (bronchitis): Stan zapalny oskrzeli – rur przenoszących powietrze do płuc.
- Rozszerzenie pęcherzyków (emphysema): Uszkodzenie pęcherzyków utrudniające oddychanie.
- Rak płuc: Nowotwór wyrastający z płuc.
Choroby płuc orangutanów mogą być poważne, a nawet śmiertelne. Ważne jest podjęcie kroków ochronnych: unikanie kontaktu z chorymi zwierzętami, zapewnienie zdrowej diety i środowiska.