Cykl życia sokola wędrownego
Życie sokola wędrownego to etapy: od kruchego jaja do jednego z najszybszych drapieżników nieba.
Jajo i inkubacja
Para przygotowuje gniazdo na wysokim urwisku lub budynku. Samica składa 1–5 jaj kremowych z brązowymi plamami. Obaj rodzice inkubują 32–35 dni, ciepłem i ochroną.
Etap pisklącia
Po wykluciu pisklęta pokryte białym płuchem. Całkowicie zależne od rodziców, którzy karmią je odchodzonym pokarmem. Szybko rosną, pióra lotowe zastępują płuchem.
Etap wylotowy
Ok. 45 dni po wykluciu młode opuszczają gniazdo – to wylotowce. Potrafią machać skrzydłami i robić krótkie loty, ale zostają blisko rodziców. Dorosłe dalej karmią i uczą polowania przez demonstrację i ćwiczenie.
Dojrzałość i niezależność
Młodzie sokole wędrowne nazywane są jastratami. Po kilku miesiącach dobrze latają i samodzielnie łowią. Opuszczają terytorium rodziców, doskonalić umiejętności.
Dorosłość
Dojrzałość płciową w 2–3 lata. Zazwyczaj parują się na życie, wracają do tych samych miejsc lęgowych. W naturze żyją do 15 lat, choć zagrażają im utrata siedlisk, zanieczyszczenia, zderzenia.
Kiedyś zagrożone w wielu regionach, populacje sokola wędrownego odrodziły się dzięki ochronie prawnym i wysiłkom konserwatorskim. Dziś kwitną w siedliskach od dzikich urwisk po wieżowce miejskie.