Ptasie strachy (Phorusrhacidae) – potężne, ale nie do tego stopnia
Ptasie strachy to gigantyczne, nielotne drapieżne ptaki zamieszkujące prehistoryczną Amerykę Południową (ok. 60–2 mln lat temu). Największe gatunki (np. Kelenken, Titanis) osiągały 3 metry wysokości i 150–300 kg wagi. Posiadały ogromne, mocno zakrzywione dzioby i potężne nogi.
Mimo rozmiarów i siły, nie były w stanie połknąć dorosłego człowieka całego. Ich gardło i przełyk nie pozwalały na połykanie tak dużego obiektu (szczytowa szerokość przełyku to ok. 10–15 cm). Atakowały raczej potężnymi ciosami dzioba i nogami, rozdzierając ofiary na kawałki. Człowiek (gdyby współistniał) mógłby stać się ofiarą, ale zostałby rozdzielony na części, a nie połknięty jak w filmach science-fiction.