Kanarki w naturze
Kanarki hodowane od XVI w. – początkowo tylko dla bogatych. Hodowla pod kątem ubarwienia i śpiewu. Samce trzyma się osobno – to zachęca do śpiewu. Dieta poprawiła się w tym czasie – wprowadzono kość sepioły.
Dieta dzikich kanarek
Pochodzą z Wysp Kanaryjskich, Azorów, Madery – zarośla z drzewami i trawami. Jedzą nasiona, owady i żwir z gruntu. Żwir dostarcza wapń, którego brakuje w nasionach. Wapń kluczowy dla zdrowych kości i piór.
Dieta kanarek domowych
Potrzebują diety jak dzikie kuzynki, ale zależne od właściciela. Mieszanka nasion kanarkich – tłuszcz, białko, skrobie, węglowodany. Ale za mało wapnia – suplement konieczny. Najprościej: kość sepioły.
Czym jest kość sepioły?
Sepia to morskie zwierzę (jak kalmar). Wiele gatunków, każde ma twardą, płaską szkielet – kość sepioły. Po śmierci szkielet zostaje i wypływa na plaże (szczególnie po burzach). Skład: niemal czyste wapnian wapnia (CaCO₃) – idealny suplement wapnia dla ptaków klatkowych.
Ilość
Wszystkie ptaki, każdy wiek i gatunek, potrzebują wapnia do wzrostu i rozwoju. Kość sepioły zawsze dostępna. Niedobór wapnia = dzieranie piór, deformacje kości. Kanarki małe – mała ilość, ale zawsze dostępna.
Alternatywy
Nie wszystkie kanarki lubią kość sepioły – niszczą, nie jedzą. Inne sposoby: płynne suplementy wapniowe do wody, wapń w żwirze ptasim. Wybieraj to, co kanarek akceptuje i je – by dostarczyć wystarczająco wapnia.