Tak, kuropatwa szałkowa (Centrocercus urophasianus) – największa kuropatwa Ameryki Północnej – potrafi latać, choć większość życia spędza na ziemi. Samce osiągają 71–76 cm długości i wagę do 3,6 kg, samice są nieco mniejsze. Ich plamiste pierzenie (brąz, czarny, biały) doskonale maskuje je w krzakach szałkowiec (Artemisia).
Wiosną samce gromadzą się na arenach towarzyskich (leks), dmuchając żółte worki powietrzne na szyi i wydając charakterystyczne dźwięki, by przyciągnąć samice. Żywią się głównie liśćmi, pąkami i kwiatami szałkowiec, uzupełniając dietę owadami (szczególnie młode). Gniazdą w dołku na ziemi, zasłoniętym roślinnością. Samica znosi 5–8 jaj, inkubuje ok. 25 dni. Pisklęta są gniazdowate, po ok. 10 dniach potrafią już latać.
Gatunek jest ściśle związany z ekosystemem szałkowiec, którego degradacja zagraża jego populacjom.