Eksperymenty z bodźcami pokarmowymi u ptaków

Najsłynniejsze eksperymenty B.F. Skinnera w Harwardzie w latach 30. To eksperymenty kondycjonowania. Używając bodźca skojarzonego i nieskojarzonego, naukowcy wzmocniają pożądane zachowania i odradzają niechciane. Kondycjonowanie operacyjne pomaga badać zachowania, jakie ptaki potrafią nauczyć się.

Skrzynia Skinnera

Eksperymenty na gołębiach: komora z dźwignią/miękkim przyciskiem, światłami bodźcowymi, miejscem na dostawę pokarmu. Kondycjonowanie operacyjne nagradza zbliżenie do nowego pożądanego zachowania. Głodny gołębie w skrzyni uczy się: nacisk dźwigni → światło → pokarm. Ptak kojarzy światło z jedzeniem i dziobie po pokarm przy świeceniu światła.

Nauczone zachowanie społeczne

Preferencje miejsc karmienia nauczono młodych kurów dżunglowych birmańskich. Pokazano im nagrania innych kurów jedzących z wizualnie odrębnych misek. Zaczęły preferować miski typu obserwowanego. Potrzebny określony czas obserwacji i oferta jedzenia w kilku miszkach, niektórych oznakowanych podobnie.

Eksperyment z dźwiękiem

Dźwięki stukania stymulują kurczata do jedzenia. Im częściej dźwięk towarzyszył karmieniu, tym chętniej jadali. Stukanie to inny typ uczenia społecznego — naśladuje dźwięki jedzenia kury matki. Jeśli pisklęta usłyszą dźwięk, są zachęcane do jedzenia.