Chore ptaki
Odwodniony ptak ma zmarszczki wokół oczu i słabą turgescencję skóry (skóra po ściskaniu nie wraca do miejsca). Chorego ptaka trzeba trzymać w cieple – np. przy użyciu żarówki małej mocy, ogrzewacza lub gorącej butelki z wodą. Optymalna temperatura to 29–35°C.
Jeśli ptak pije dobrowolnie, zwykłą wodę można zastąpić roztworem elektrolitowym dla dzieci. Niebezpieczne jest podawanie wody lub rzadkich płynów pipetką – ptaki nie mają epiglotki jak ludzie, a ich mechanizm połkania jest delikatny; płyn łatwo dostaje się do dróg oddechowych, co grozi śmiercią.
Jeśli karmienie pipetką jest konieczne, wymieszaj wodę lub roztwór elektrolityczny z suchą, wysokobiałkową kaszką dla niemowląt (np. Gerber) do konsystencji musu jabłkowego. Wkładaj pipetkę z boku dzioba, ukosnie w stronę gardła. Dawkuj powoli. Zależnie od wielkości ptaka: od 1 do 30 kropli naraz. Papuga może przyjąć kilka pipetek.
Przerywaj, gdy kogon u podstawy gardła nabrzmie – u średniego ptaka (np. nymphy) ma wielkość kuli do strzelby (ok. 2 cm). U młodych ptaków kogon jest dobrze widoczny, u dorosłych trudniej.
Ptaki w trasie
Ptaka w trasie można nawadniać, rozpylając go butelką z atomizerem, chroniąc przed przeciągami. Inna metoda: w klatce umieść świeżo umyte trawy, sałatkę, marchew, seler, pokrojone jabłka, winogrona lub płatki cytrusowe – dostarczą wilgoci, gdy wody nie ma. Nigdy nie karmić awokado – blisko skórki zawiera trujące substancje.
Ptaki powinny mieć wybór naczyń do picia. Nie wszystkie umieją pić z butelek dla gryzoni. Zwyczaje gatunkowe mają znaczenie: np. papużki faliste nie wsadzą głowy do pokrytego naczynia. Wiele ptaków ceni też płytką miskę do kąpieli obok miski do picia.