Ptaki mają twarde żołądki, dosłownie. Podczas gdy Ty rozrywasz, mielisz i żujesz jedzenie zębami przed połknięciem, ptaki mają tylko dzioby i żołądki do roboty. Żołądki ptaków mają żołądki muskularne, które są twarde, mięśniaste i wytrzymałe narządy trawienne, które pozwalają ptakom rozkładać pokarm, skoro nie żują go najpierw.
Dwuczęściowy żołądek
Ptaki mają dwuczęściowe żołądki. Pierwsza część to przedżołądek, gdzie niertrawiony pokarm trafia, by zacząć się rozpadać. Przedżołądek produkuje kwas, który zaczyna trawić pokarm – użyteczny krok dla ptaków, takich jak sowy i sokoly, które polują na żywe zwierzęta, jak myszy, króliki i inne ptaki. Po tym, jak ta komora żołądka zacznie rozpadać pokarm, przechodzi on do drugiej komory, żołądka muskularnego.
Wnętrze żołądka muskularnego
Wnętrze żołądka muskularnego jest twarde, gumowate, mięśniaste i silne. W zasadzie robi dla ptaka to, co Twoje szczęki i zęby dla Ciebie – mieli i rozdrabnia pokarm, by mógł zostać strawiony. Żołądek muskularny nie robi tego sam, jednak. Narząd jest wzmocniony małymi kamieniami, żwirem i piaskiem, które ptaki nieumyślnie połykają z czasem. One wbiegają w ściany żołądka muskularnego, stając się twardymi, postrzępionymi powierzchniami, które pomagają żołądkowi muskularnemu rozmiękczać pokarm.
W przód i w tył
Ponieważ ptaki połykają pokarm w tak dużych kawałkach, ich żołądki czasem mają trudności z efektywnym rozpadaniem go. Choć żołądek muskularny może być na tyle silny, by pękać orzechy, często ma do czynienia z rozkładem sytych posiłków wypełnionych kośćmi, zębami, mięśniami i piórami. Ptaki mogą faktycznie przepuszczać pokarm w przód i w tył między żołądkiem muskularnym a przedżołądkiem, osłabiając go dodatkowymi dawkami kwasu, a potem fizycznie rozdrabniając żołądkiem muskularnym, i tak dalej.
Wydalanie
Nie wszystko, co ptak je, ma zostać strawione, nawet po tym, jak żołądek muskularny i przedżołądek zrobią swoją robotę. W takich przypadkach żołądek muskularny kompresuje wszystkie kości, pióra, zęby i diverse materie w solidny kulkę, która wędruje z powrotem przez przedżołądek i w górę gardła ptaka, by zostać wyrzuconą. Rozmiar i kształt tej kulki zależy od ptaka. Sowy, na przykład, mają stosunkowo słabe kwasy trawienne i produkują większe kulki.