Sokół wędrowny zdobywa pożywienie metodą polowania zwaną „nurkowaniem” (stooping):
1. Identyfikacja ofiary: Wyjątkowy wzrok wykrywa ofiarę z dużej wysokości.
2. Podejście w cichociem: Zyskuje wysokość i ustawia się bezpośrednio nad celem.
3. Nurkowanie: Zsuwa się z prędkością do 386 km/h, najszybciej spośród ptaków.
4. Uderzenie ofiary: Składa skrzydła, usprawnia sylwetkę i uderza potężnymi łapami w głowę lub szyję.
5. Chwytanie ofiary: Ostrze pazury przebijają ofiarę, ogłuszając lub zabijając ją natychmiast.
6. Odebranie ofiary: Unosi ją na posiadę.
7. Spożycie ofiary: Rozdarta ostrym dziobem, zjada mięśnie i narządy wewnętrzne.
8. Efektywni polujący: Główna dieta to gołębie, turzyce i ptaki wodne.
Sokole wędrowne są chronione w wielu regionach z powodu historycznych spadków populacji, ale wysiłki ochronne wspierały ich odbudowę.