Ptaki wędrowne
Migracja to wyczerpujące i niebezpieczne przedsięwzięcie. Ptaki wędrowne, które co roku pokonują tysiące kilometrów między Ameryką Południową/Środkową a Kanadą, nie przebywają trasy bez przerw. Zmęczone szukają bezpiecznych miejsc na lądowanie, by pojeść i odpocząć. Gatunki niezdolne do przerwania podróży mogą nie przeżyć migracji. Te, które muszą przelatywać duże zbiorniki wody (np. świergotki), wyczerpują się przy wietrzach przeciwnych i masowo toną w falach.
Choroby
Chore ptaki domowe wyglądają na zmęczone, długo siedzą z opuchniętymi piórami. Wiele papug podatnych na chlamydiozę (infekcja komórek). Objawy: apatia, brak apetytu, utrata wagi. Wiele chorób powoduje zmęczenie – energia idzie na walkę z chorobą.
Zbyt długie dni
Papugi domowe przezmęczają się, gdy są trzymane do późna. Ptaki w salonie zostają przy telewizji lub gościach. W naturze śpią w nocy – nie są przyzwyczajone do braku snu. Niedobór snu osłabia odporność, predysponuje do chorób. Ptaki stają się zestresowane, entwickeln anomalne zachowania: gryzienie, krzyki.
Zbyt długie treningi
Nauczanie naśladowania jest stresujące, zwłaszcza dla ptaków nieprzyzwyczajonych do ludzi. Nawet ręcznie wychowane papugi zmęczą się po 15–20 minutach. Ptaki zachęcane na dłoń męczą się szybciej. Przerywaj trening, gdy papuga pokaże znaki zmęczenia lub straci skupienie.