Sowy plamiste wymagają specyficznych cech siedliska do przetrwania:
Korona drzewostanu
- Dojrzałe i starodrzewne lasy iglaste, często zdominowane przez douglasię, jesionek zachodni lub świerk sitka
- Gęste zamknięcie korony dla cienia i ochrony przed drapieżnikami
- Wysokie drzewa z dużymi gałęziami do gniazdowania i posad
- Wielowarstwowa struktura korony z drzewami różnego wieku i wielkości
Podkorze (understory)
- Gęsta roślinność: krzewy, paprocie, mchy
- Krycie do polowania i ochrony przed drapieżnikami
- Utrzymuje chłodne, wilgotne mikroklimat
Struktura lasu
- Złożona struktura: martwe drzewa stojące (snagi), leżące pnie, gałązki
- Snagi dają miejsca gniazdowe i posady dla ptaków dutkowych
- Pnie i gałązki tworzą siedlisko dla ofiar: małych ssaków i płazów
Skala krajobrazowa
- Duże kompleksy lasowe, zazwyczaj pow. 400 ha (1000 akrów)
- Spojne siedliska pozwalające ruch między miejscami gniazdowymi i polowymi
- Bliskość źródeł wody: strumieni, rzek
Sowy plamiste potrzebują też lasów mało zaburzanych przez działalność ludzką. Wycinka, rozwój osiedlowy, fragmentacja siedlisk drastycznie obniżają populacje.