Ara żółtoniebieskie – piękne, inteligentne, ale wymagające
W USA trzyma się ponad 15 mln ptaków. Papugi i ary to gwiazdy – umieją "gadać", robić triki. Ara żółtoniebieskie (Ara ararauna) – especially piękne, zabawne, łatwe w pracy, silnie związane z opiekunem. ALE bez odpowiedniego treningu – koszmar, zwłaszcza wiosną (sezon lęgowy = agresja).
Program treningowy
1. Ustal granice – od razu
Młode ara dżdże w każdą dłoń / dorosłe, które nigdy nie nauczyło się granicy. "Zabawne gryzienie" to mit – ptak nie rozróżnia zabawy od bólu. Nie pozwalaj na: dżdżenie, syczenie, udawane ugryzienie (chrapanie dziobem), puszczanie się piór, chód z otwartym dziobem = znaki agresji.
2. Agresja = neutralne miejsce, NIE klatka
Ptak zamknięty w klatce jako kara za agresję NIE rozumie, że jest karany. To prowadzi do "agresji klatkowej" (ptak gryzie przy otwieraniu/próbie wyjęcia). Zabierz ptaka do neutralnego miejsca (inny pokój, siodełko na podłodze).
3. Ćwiczenie "przechodzenie z ręki na rękę"
Wyciągnij dłoń, niech ptak przejdzie z jednej ręki na drugą. Cała rodzina robi to. Jeśli jesteś sam – przerzucaj z lewej na prawą wielokrotnie. Ptaki często są agresywne, gdy są przemieszczane wbrew woli. Im więcej ćwiczysz, tym bardziej przyzwyczajasz.
4. Mów spokojnie, "śpiewaj" do ptaka
Głos uspokaja. Ptak uczy się ufać głosowi. Skojarzenie: Twój głos = bezpieczeństwo = mniej agresji. Głos "na nuta" (melodyjny) działa dobrze.
5. Karanie: twarz i cichy głos
Ara są wizualne. Trenerzy zgłaszają sukcesy z... minami twarzy! Marszczenie czoła / zmrużenie oczu = "niezgoda". Uśmiech = akceptacja. Dziwne, ale działa.
6. Trening siodełkowy (perch training) przed wyjęciem z klatki
Naucz arę: gdy otwieram klatkę -> lecisz na siodełko na górze klatki. Ptak uczy się: otwarcie drzwi = wyjście LUB sprzątanie/karma. To trzyma dzioby z dala od Twoich rąk (mniej ugryzień terytorialnych).
7. Unikaj interakcji w czasach hormonalnych
Największe burze hormonalne: wiosna, 6-tygodniowy sezon lęgowy (początek wiosny – przed latem). W tym czasie: minimalizuj kontakt, nie prowokuj.
Inne przyczyny hormonalne: złe proporcje dzień/noc. Jeśli ptak agresywny, a nie sezon lęgowy – kładź spać wcześniej. Przykryj klatkę kocem (cisza, ciemność = noc). Większość ptaków śpi tyle co Ty, niektórzy potrzebują więcej snu, by nie być "nerwusiami".