Hodowla konurów – satysfakcjonująca, ale wymagająca
Konury – różnorodna grupa (papugi i papużki). Smukłe, długie ogony, małe mocne dzioby. Kolorystyczne, inteligentne, łatwe do treningu. Zwierzęta społeczne, świetne towarzysze. Hodowla satysfakcjonująca, jeśli para lęguje naturalnie i wychowuje potomstwo. Ręczne karmienie = ogromny nakład czasu i kosztów.
Potrzebne rzeczy
- Gniazdko
- Samiec i samica konura
Instrukcja krok po kroku
-
Upewnij się, że masz samca i samicę. Jeśli nie rozróżniasz płci – seksowanie u weterynarza.
-
Oceń gotowość do lęgu. Wiek zależny od rodzaju. Pyrrhura: grudzień–maj po 1 roku, co roku. Mała, zielona z żółtym/czerwonym/pomarańczowym. Aratinga: większa, lato, dojrzałość 3,5–4 lata.
-
Sprawdź zdrowie. Choroby = problemy z lęgiem lub wady dziedziczone. Badanie weterynaryjne przed lęgiem.
-
Dostarcz gniazdko. Kostka ~30×30×30 cm. Drewno/metal, otwór na wejście/wyjście. Wypełnij wiórami – ptaki dodadzą własny materiał.
-
Świeża woda i jedzenie – komfort. Stres = brak lęgu.
-
Połącz ptaki i czekaj. Konury nie da się zmuszać – cierpliwość kluczowa.
-
Obserwuj aktywność w gniazdku. Samica po złożeniu jaj zostaje do wykluwania. 3–8 jajek na kładkę. Samiec może przynosić jedzenie do samicy. NIE INGERUJ – stres = ryzyko porzucenia jajek.
-
Czekaj 23–28 dni na wykluwanie.
-
Sprawdź karmienie piskląt. Jeśli para porzuci – ręczne karmienie regularne, by przeżyły.