Paw to duży kiernik, słynący z kolorowych, tęczowych, charakterystycznych piór ogonowych. Ogon to ponad 60% długości ciała, z pięknymi "oczami" w błękicie, czerwieni, zieleni. Choć łącznie nazywa się je pawiami, samiec to paw, samica – pawa. Razem: pawie. Ogon pawia kluczowy w trycie i parowaniu. Pawa wybiera samca z największym, najbardziej kolorowym ogonem.
Wygląd ogólny
Pawa jest bardziej stonowana, nie ma rozpoznawalnego ogona. Obie płci mają grzyby na głowie – samiec jaśniejszy. Pod kolorowym ogonem paw ma brązowe pióra – to prawdziwy ogon. Kolorowy pióropusz (ok. 1,5 m) wspierany przez brązowe pióra.
Młode (pisklęta pawie) podobne kolorystycznie do piskląt indyka.
Dojrzałość płciowa
Paw dojrzewa płciowo w 3. roku życia, gdy pióropusz w pełni wyrosnięty. Ogólnie pawie gotowe do parowania w 2. roku. Niektóre pawie dojrzewają jako rocznice, ale rzadko.
Sezon parowy
Sezon zaczyna się wiosną lub na początku lata (zależnie od geografii). W trycie paw rozkwita ogon i drga nim, by przyciągnąć pawię. Parowanie dramatyczne i piękne. Jeden paw może sparzyć się z do 5 pawiami. Pawa zwykle cicha, w sezonie legowym głośna. W lasach słychać głośne woły pawii podczas trytów. Sezon kończy się w USA do lipca, najpóźniej sierpnia – paw linie ogonowe.
Pawie i pisklęta
Pawa zaczyna składać jaja w kwietniu, co 2 dni, do 7-10 sztuk. Jaja brązowe, wielkości jaj indyka. Gniazdo: zagłębienie w ziemi wyłożone trawą. Inkubacja ok. 28 dni.
Pisklęta wylęgują opierzone, potrafią latać po 1-2 tygodniach. Pawa uczy je jedzenia, posiadania na drzewach, dźwięków komunikacji. Do przeżycia potrzebne ciepło – przy chłodzie wiele ginie.