Wstęp
Turkusowa papuga to mały, kolorowy ptak z Australii. W hodowli ceniona za ubarwienie, oswojoność i łatwość opieki. W niektórych regionach Australii uznana za zagrożoną, federalnie nie wpisana na listę zagrożonych. Badania siedlisk i ekosystemów turkusowej papugi są ważne dla ekologów chcących zachować wrażliwe gatunki.
Rozpowszechnienie
Kiedyś w całej Australii, dziś głównie w Queensland, Nowym Południowym Walii i Wiktorii (półudniowy wschód). Zasięg się zmniejszył – konzwerwatorzy podejrzewają presję ludzką. Te regiony dzielą wspólne cechy.
Siedlisko
Preferowane: łąkowe lasy z martwymi drzewami blisko stałych zbiorników wodnych. Blisko wybrzeża – wrzosowiska z egzotycznymi trawami, przy drogach i sadach.
Relacje wewnątrzgatunkowe
Samce mogą być terytorialni i agresywni, samice zazwyczaj dobrze sobie radzą – chyba że pojawi się samiec. Ciekawie, w naturze turkusowe papugi żyją w kolonii i udało się je hodować koloniowo. W woliierach lepiej trzymać pojedyncze pary, zwłaszcza do hodowli.
Relacje z ludźmi
Turkusowa papuga pożądana jako ptak domowy. Kiedyś łowiono na jedzenie – nadzienie do pierogów. Do 1915 r. uważano za wyginętą w naturze. W latach 20. populacja się odrodziła, dziś status „zagrożony” w Nowym Południowym Walii. Wciąż popularna w klatkach, populacja dzika stabilna.