Opowiadanie Daphny du Maurier „Sokoł” porusza kilka podmotywów:
Moc natury: Surowy krajobraz jest jednocześnie ucieczką i zagrożeniem, odbierając wewnętrzny konflikt.
Eksploracja psychologiczna: Złożone relacje i emocjonalne zmagania napędzają narrację.
Escapizm i obcość: Bohater szuka ucieczki w odległym miejscu, ale nie ucieka przed rzeczywistością.
Nierozwiązane zagadki: Niejasność wokół zniknięcia zostawia pole do interpretacji.
Los i przeznaczenie: Wydarzenia wydają się kierowane siłami poza ludzką kontrolą, symbolizowanymi przez sokoła.